در این مقاله، روشهای برپایی آسان اجزای محدود و همچنین، آفرینش خودکار آنها مورد توجه قرار گرفته اند. در این راستا، روش کاهش مرتبه پیشنهاد می شود. با شیوه مزبور، ماتریسهای اجزای جدید به وسیله اجزای موجود به دست می آیند. این ویژگی، الگوسازی اجزای مورد نظر را بسیار ساده می کند و حافظه مورد نیاز را برای انبار کردن ماتریسهای اجزای گوناگون کاهش می دهد.  

با توجه به اهمیت مسایل هماهنگی عایقی، تحلیل گذرای شبکه قدرت و تجهیزات آن، برای طراحان و بهره برداران اجتناب ناپذیر است. یکی از مشکلات موجود فعلی در تحلیل های گذرا، مدل سازی دقیق رفتار ترانسفورماتور در شبیه سازی سیستم قدرت است. سازندگان ترانسفورماتور، مدل دقیق مشروح (Detailed) را ارایه می دهند؛ اما به کارگیری این مدل در شبیه سازی و تحلیل شبکه های نمونه به دلیل اجزای بسیار زیاد موجود در آن، مستقیما امکان پذیر نیست و در عمل مدل های کاهش مرتبه یافته ترمینالی برای انجام این مطالعات مناسب تر است.در این مقاله، در راستای دستیابی به یک مدل دقیق کاهش یافته ترمینالی، مدل مشروح ترانسفورماتور به عنوان نقطه شروع انتخاب می شود؛ سپس روشهای کاهش مرتبه به این مدل اعمال و ارزیابی می گردد. در نهایت، با توجه به محدودیت های موجود، الگوریتم مناسبی برای کاهش مرتبه مدل مشروح و رسیدن به مدل ترمینالی انتخاب می شود. مدل ترمینالی به دست آمده می تواند به راحتی و در کنار دیگر اجزای شبکه؛ چه در مرحله طراحی و چه در مرحله بهره برداری، در شبیه سازی سیستم های قدرت به کار رود و رفتار گذرای ترانسفورماتور را به خوبی بازنمایی کند.

در خودرو منابع نوفه زیادی وجود دارد، نوفه های انتقالی از سازه که از اجزا منتقل می­شوند و نوفه های انتقالی از هوا که در محیط پخش می شوند. منابع نوفه شامل زنجیره انتقال قدرت، نوفه های ناشی از تایر، نوفه آیرودینامیک و ... هستند. صدای داخل کابین اتومبیل یکی از مهم ترین عوامل در راحتی سرنشین در خودرو است. ازاین رو داشتن مدل دقیق جهت کنترل و تحلیل ارتعاشی دقیق­تر سیستم از اهمیت به سزایی برخوردار است .شبیه­سازی و تحلیل مدل کوپل شده­ی سازه و محفظه آکوستیکی خودرو با دقت مناسب بسیار پیچیده است، زیرا یک مدل المان محدود نزدیک به واقعیت شامل درجات آزادی زیادی است. ازاین رو روش های کاهش مرتبه جهت ساده­سازی مدل اصلی با درجات آزادی بالا به یک مدل ساده­تر با درجات آزادی پایین و استفاده از مدل کاهش یافته در تحلیل­ها و طراحی کنترل کننده موجب صرفه جویی در زمان انجام محاسبات و هزینه­ها می­شود. روش­های متعددی به منظور کاهش مرتبه سیستم ها وجود دارد. کاهش مرتبه سیستم با دیدگاه روش­هایی براساس تصویر کردن داده­ها و روش­هایی برپایه یافتن انرژی معادل سیستم اصلی طبقه بندی می شوند. در این پژوهش دو روش کاهش مرتبه مورد بررسی قرار گرفته است، روش اول روش زیرفضای کرایلف که براساس تصویرکردن داده­ها است، روش دوم روش کوپلینگ مودال، که براساس استخراج شکل مودهای مدل سازه و محفظه آکوستیکی به صورت مجزا و کوپل کردن آنها است. در نهایت مدل کوپل کاهش یافته شبیه­سازی شده و پارامترهای فشار صوت و جابه جایی سازه نیز در این مدل­ها در طیف فرکانسی مختلف بررسی شده است.

روش های غیرمخرب شناسایی آسیب با پردازش داده های خروجی دریافتی از حسگرها اقدام به رصد تغییرات مشخصات دینامیکی سازه و کشف آسیب احتمالی می نمایند. ثبت و پردازش پیوسته ی داده ها و تخمین مداوم وضعیت سلامت سازه جهت آگاهی از ایمنی و سرویس دهی آن نیازمند شبکه ای از حسگرها می باشد که بهینه و هوشمندانه گزینش شده است. صرفه جویی در هزینه ی تجهیز سازه به این شبکه ی پایش بهینه در کنار کاهش خطای تشخیص خرابی، انتخاب تعداد و موقعیت نصب حسگرها را به یک مساله ی بهینه سازی از منظر اقتصادی و عملکردی مبدل نموده است. در این مطالعه با توجه به نقش کلیدی شناسایی شکل مودها در تشخیص آسیب سازه، عملکرد و دقت روش های مختلف کاهش مرتبه ی دینامیکی در انتخاب بهینه ی موقعیت نصب حسگر جهت شناسایی شکل مودها با مدل سازی خرپا و قاب خمشی دوبعدی مورد مقایسه قرار گرفته است. توابع هدف مبتنی بر معیارهای اطمینان مودال MAC، ماتریس اطلاعات فیشر FIM و قابلیت های الگوریتم بهینه سازی چندهدفه ی ازدحام ذرات MOPSO برای دستیابی به بهینه ترین تعداد و چیدمان مناسب حسگرها جهت شناسایی هر چه بهتر شکل مودهای سازه ها بکار گرفته شده و آرایش مناسب حسگرها برای اهداف شناسایی سیستم بدست آمده است. نتایج مدل سازی ها عملکرد مطلوب تر روش های SEREP و IDC را در شناسایی اشکال مودی گزارش می دهد.

پارادایم بلند مرتبه سازی رویکردی نوین در برنامه ریزی شهری برای استفاده بهینه از اراضی شهری است­، اما احداث این شکل بناها همواره با چالش­هایی روبرو بوده است. در نتیجه هدف پژوهش تاثیر بلندمرتبه سازی بر نحوه­ی گسترش افقی شهر، حقوق همجواری و حل مشکل زمین در دو منطقه 2 و 4 شهر و مقایسه آن با همدیگر و اثرات مثبت و منفی این الگو در این دو منطقه و در نتیجه ارائه راه کار مناسب برای استفاده بهینه از ساختمان­های بلندمرتبه و کاهش اثرات سوء آن و به حداقل رساندن معایب چنین ساختمان­هایی در شهر تبریز و نهایتاً ارائه الگوی مناسب برای صدور پروانه ساختمانی در مناطق مناسب و استفاده حداکثری از این الگو می باشد. روش پژوهش پیمایشی و تحلیلی است. داده ها با استفاده از روش کتابخانه ای، میدانی بوده و داده های حاصل از پرسشنامه جمع آوری و استخراج شده است. اطلاعات و داده های مورد نظر با استفاده از نرم افزار Spss و با تکیه بر تجزیه و تحلیل کمی، آمار توصیفی، استنباطی و همچنین آزمون کای اسکور مورد ارزیابی توصیقی و مقایسه ای قرار گرفته است. یافته های پژوهش، حاکی از آن است که اولاً روش بلندمرتبه سازی توانسته است تا حدود زیادی مشکل تأمین مسکن در دو منطقه شهر تبریز را حل نموده و از گسترش شهر در افق جلوگیری نماید. امام علیرغم این مزیت اثر منفی بر رعایت حقوق همجواری و همسایگی داشته است و اینکه روش مناسبی برای حل مشکل زمین و مسکن در دو منطقه شهر تبریز نبوده است.

این مقاله، به ارائه رهیافتی جهت کاهش مرتبه سیستم ها، مبتنی بر چند جمله ای متعامد لاگر و الگوریتم جستجوی هارمونی می پردازد. به همین منظور، ساختار ثابت مناسبی برای مدل مرتبه کاهشی در نظر گرفته می شود. سپس با استفاده از الگوریتم جستجوی هارمونی با کمینه کردن یک تابع برازش، پارامترهای مدل مرتبه کاهشی به طور همزمان تعیین می شوند که تابع برازش، اختلاف میان l ضریب اول بسط لاگر مدل مرتبه کامل و l ضریب اول بسط لاگر مدل مرتبه کاهشی به طور متناظر تعریف شده است. برای ارضاء شرط پایداری، از معیار روث استفاده می شود که به صورت قید در مساله بهینه سازی وارد می گردد. روش پیشنهادی بر روی سه سیستم آزموده و با برخی روش های کاهش مرتبه موجود در مقالات مقایسه شده است. نتایج بهدست آمده ضمن تایید روش پیشنهادی، افق تازه ای در کاهش مرتبه سیستم ها ترسیم می کند.

در این مقاله دو روش مجزا کننده سیستمهای غیرخطی یعنی روش تفکیک مقیاس زمانی مبتنی بر انحراف تکین و روش تفکیک تکراری مقیاس زمانی بر اساس مدل محرک و حس گر مورد بررسی واقع شده است. با تلفیق این روشها با روش کلاسیک کاهش مرتبه سیستمهای غیرخطی یعنی روش شبه پایدار، دو روش تلفیقی جدید برای کاهش مرتبه سیستمهای غیرخطی به دست می آید. این روشها بر روی مدل مرتبه هفت موتور القایی دو قفسه و میله عمیق اعمال شده و یک مدل کاهش یافته مرتبه پنج حاصل شده است. در مطالعات پایداری گذرا، که حذف گذراهای استاتور موتورها تاثیر چندانی بر دقت مطالعات ندارد، با اعمال روش شبه پایدار بر مدلهای پنج بدست آمده از دو روش فوق الذکر، مدل های مرتبه سوم برای موتور بدست آمده است. در پایان رفتار مدل های مرتبه پنجم به دست آمده از این دو روش برای راه اندازی و اختلال در گشتاور بار و مدل مرتبه سوم برای اختلال در ولتاژ ورودی مورد شبیه سازی واقع شده و از لحاظ دقت و سرعت پاسخ با مدل کامل مقایسه شده است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.